کافی نت ساکی

مرکزی برای انجام خدمات دولتی و اینترنتی، کامپیوتری و موبایلی در شهر شوش

کافی نت ساکی

مرکزی برای انجام خدمات دولتی و اینترنتی، کامپیوتری و موبایلی در شهر شوش

چرا زبان فارسی را دوست دارم

يكشنبه, ۲۸ مهر ۱۳۹۸، ۰۸:۰۰ ق.ظ

چرا زبان فارسی را دوست دارم
زبان فارسى حامل حکمت هاى نغز، هنر، دانش و آگاهى هاى ممتاز است. از طریق زبان فارسى جوهر و گوهر عظمت انسان که دانش و آگاهى است، به جهان تبلیغ شده است. ما با این زبان بر سرمایه فرهنگى و خرد و اندیشه بشرى افزوده ایم. جهان بشریت وامدار زبان، فرهنگ و ادب ماست. این زبان نشان دهنده روح آفریننده و مبتکر فارسى زبانان است.

زبان فارسی زبان خرد و خردورزى است، این را فردوسی به ما آموخته است.
خرد چشم جان است چون بنگری         کز آن برتر اندیشه بر نگذری

زبان فارسی زبان مهر و شفقت نسبت به انسان هاى دیگر  نیز هست، این را از سعدی آموخته ایم.
بنی آدم اعضای یکدیگرند                   که در آفرینش زه یک گوهرند
چو عضوی بدرد آورد روزگار                  دگر عضو ها را نماند قرار
تو کز محنت دیگران بی غمی              نشاید که نامت نهند آدمی

زبان فارسى جان مایه فرهنگ غنى عرصه وسیعی از شمال چین تا یوگسلاوی در غرب و از کوههای قفقاز در شما تا سرزمین پهناور هندوستان در جنوب است. این را از آثار بجای مانده از شاعران و نویسندگان سده های گذشته در می یابیم.
زبان فارسى هم تجلى گاه روح مشترک و هم وسیله ارتباط ما در این پهنه وسیع بوده و هست.

کمال خجندى درباره زیبایى ها و توانایى هاى زبان فارسى شعری نغز دارد که:
این همه مشک در همه چین نیست
وین همه عطر در ریاحین نیست
این همه شمه اى است زان سر زلف
گرچه فکرى درازتر زین نیست

شاعران پارسی گفتار و نویسندگان نامبردار در قلمرو یوگوسلاویای قدیم و سرزمین قفقاز مانند نرودویچ و بابا سرخیان آثاری از خود بجا گذاشته اند که سومه های نفوذ زبان فارسی را دران نقاط جهان تمثیل می کنند.

 

در شهر سرایه وو کشور بوسنیا شاعری میزیسته بنام (دده توکلی) که اشعار فارسی می سروده است. از ابیاتش اینست:
مکتوب جانفزای تو آمد بسوی من
                   چون خوانده گشت بر دل سوزان نهادمش

از ترس آنکه آتش شوقم نسوزدش
                   فی الحال بر دو دیدۀ گریان نهادمـــــش

از خوف آنکه آب دو چشمم نشویدش
                   از دیده برگرفتم و برجان نهادمـــــــش

 نمونه ای از شاعر البانیایی (آبوگویچ) از قرن نهم میلادی داریم:
رخت ز آه دلم گر نهان کنی چه (نیست) عجب
                   کسی چگونه نهد شمع در دریچۀ بــــاد

قلمرو جغرافیایى و تاریخى زبان فارسى، درى یا تاجیکى - به هر زبان که مى خواهید بنامید؛ «آب اگر صد پاره گردد، باز با هم آشناست» - سرنوشت مشترک فرهنگى ما را رقم مى زند و همین قلمرو همانندى هاى شگفت انگیزى را ایجاد کرده است و همین زبان و مایه مشترک، ایران، تاجیکستان و افغانستان را به هم پیوسته است. این پیوستگى، یک پیوستگى تاریخى است.

ما باید خویشتن را بشناسیم و از مهم ترین عوامل این خویشتن شناسى تکیه بر کلیت فرهنگى مشترک خودمان  است. تردید نکنیم که مى خواهند از درون ما را تکه تکه و پاره کنند و آن نیرویى را که در جمع نیروى برتر جهانى را تشکیل مى دهد، به قطعات قابل بلع و خوردن تبدیل کنند، ولى ما با روح مشترک فرهنگى مان مى توانیم با این ترفند و توطئه مقابله کنیم. ما روح فرهنگى مشترک داریم.

رودکى به همان اندازه که به تاجیکستان تعلق دارد به ایران و افغانستان نیز متعلق است؛ هم چنان که عطار، ناصر خسرو، حافظ، سعدى، فارابى، ابن سینا و هزاران ستاره درخشان دیگر متعلق به همه سرزمین هایى هستند که جان مایه فرهنگ شان زبان و ادب فارسى است. این ها میراث مشترک ما هستند.

 ما مى توانیم در سایه این میراث مشترک خجند را در همدان و اصفهان را در فرغانه و سمرقند را در کولاب و ختلان را در خراسان بیابیم. این اشتراک در دنیاى پیچیده و بى رحم کنونى سرمایه بزرگ ماست.هیچ پژوهنده تاجیکى و افغانى و ایرانى نباید از آنچه درگوشه دیگر این سرزمین مى گذرد، ناآگاه باشد.

 

پیروز باشید

کافی نت ساکی - شهر شوش

  • موافقین ۰ مخالفین ۰
  • يكشنبه, ۲۸ مهر ۱۳۹۸، ۰۸:۰۰ ق.ظ
  • پیشخوان و کافی نت ساکی

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی